Herold Dat_laatste nieuws
15. 01. 2018

Waarom is het tonen van lef belangrijk ?

De feestdagen zijn voorbij, goede voornemens zijn gemaakt, de eerste volle werkweek zit er op, week 3 staat voor de deur en mijn globale kompas richting voor 2018 staat. Voor mij wordt 2018 het jaar waar ik mijn directe omgeving de aandacht ga geven die zij van mij verdienden, ons nieuwe hutje verder in elkaar ga knutselen. Workwise ga ik in 2018 door om anderen te laten groeien. Het vuurtje in jezelf aanwakkeren stopt namelijk nooit. Eind vorig jarig werd mij door Ronnie Overgoor gevraagd wat de juiste mindset voor succes is en met hem mijn 5 lessen in 20 Minuten te bespreken. Deze levenslessen deel ik uiteraard ook graag met jullie. De komende weken zal ik op elke les dieper in gaan.

 

Waarom is het tonen van lef in mijn ogen belangrijk ?
Je kent dat wel, te veel pijlen op je boog om af te vuren, met als resultaat dat geen enkele pijl doel raakt. Kansen komen vaak maar 1 keer voorbij en we denken dat we bijna in alles kunnen excelleren. Hierdoor grijpen we met enige regelmaat mis of gaan we ons doel letterlijk voorbij. Bij het stellen van doelen is een juiste doel-oriëntatie essentieel. Ten tijde van de voorselectie voor deelname aan Robinson was het zaak om mensen op je laten stemmen middels een Facebook campagne. Uit duizenden aanmeldingen mochten de eerste 50 met de meeste “Likes” komen casten, aangevuld met nog eens 50 personen die tijdens de campagne op andere wijze zouden opvallen. Een mooie hoofdbreker voor een midden 40-er die online pas een aantal jaren zijn weg aan het vinden is, natuurlijk is het mij bekend dat jongere kandidaten veel sneller schakelen met het inzetten van social media platformen om zo aan likes te komen.

 

Wat ik al vermoedde werd waarheid en binnen een aantal dagen bestond de top-50 inderdaad uit louter jonge mensen met een groot digitaal netwerk, die flitsende filmpjes met trendy intro’s en outro’s hadden gepost. Als ‘digibeet’ besloot ik om een strategie te bedenken hoe ik zou kunnen opvallen om in elk geval met nog 99 anderen te mogen gaan casten in het paasweekend van 2017. Ik besloot filmpjes te gaan maken van elk 1 tot maximaal 1.5 minuut waarin ik 100 % + 1% mezelf zou zijn, waar ik leuke feitjes en weetjes vanuit mijn expertise zou delen en duidelijk wilde stellen dat droomdoelen er zijn om na te streven. Ik kocht een selfie-stick en als een ware vlogger maakte ik opnames van mezelf met een voor mij onwennige en wel hele lange arm.

 

De filmpjes gingen over simpele zaken zoals richting zoeken in de natuur, het houden van koers, wat kun je eten in het bos, hoe maak je simpel een onderkomen enz, enz,… Elke keer vertelde ik daarbij vanuit mijn eigen perspectief en deelde ik de ervaringen uit mijn werkbare leven als rotsklim-docent bij Defensie, vertelde ik over de successen als oud topsporter en nam ik de mensen mee in mijn fysieke en mentale voorbereidingen op een eventueel op stapel staande castingsweekend. Elke keer 100% mezelf en dat kleine beetje extra. Tot mijn grote verbazing dook ik binnen de kortste keren de top 150 in en werden mijn filmpjes tot wel 30x per filmpje gedeeld. Waar ik in het verleden vaak te hard trok om succes te hebben of er niet voor durfde te gaan omdat ik bang was om te falen, lukte het me nu om aan mijn gekozen strategie en tactiek vast te houden.

 

In de campagne werd ik uiteindelijk 78e en was het afwachten of RTL mij zou benaderen voor de laatste 100. Begin april kreeg ik op een dinsdag een telefoontje: “Met RTL 5 Expeditie Robinson, mijnheer Dat het is ons opgevallen dat uw filmpjes van de FB campagne zo’n 100.000 keer bekeken zijn, bent u vlogger ?”. Mijn antwoord was kort en simpel: “Huuuuh, nee”. De dame aan de lijn zei: “Dan heeft u een script-schrijver”…… waarop ik aangaf: “Nee ook niet !” Verbaasd en vriendelijk vroeg ze vervolgens: “Maar hoe maakt u uw filmpjes dan.” In een split second besloot ik om met lef haar uit te dagen en ik hoor me nog zeggen: “Weet je wat het is mevrouw, ik heb een selfie-stick gekocht, een aantal leuke onderwerpen bedacht en bij het aanzetten van de camera kwamen de woorden bij me op als poepen, noemt u maar een onderwerp en ik praat er een minuut over vol”. Ik hoorde een lach aan de andere kant van de lijn en ze zei: “Sinaasappel” ad rem reageerde ik met: “Die worden groen geplukt, oranje door de zon, je kunt ze eten in helften, partjes en zelfs persen, in het klein heten ze mandarijnen, je hebt ze met pit en zonder pit…. ” ze onderbrak me: “Stop maar stop maar, ik geloof u, wilt u in het paasweekend komen casten ?”

 

Het op dit belangrijke moment durven luisteren naar het stemmetje in mijn hoofd en met lef durven reageren op haar vraag, bracht me op de plek waar ik graag wilde zijn. Het vasthouden aan eigen strategie en tactiek zorgde ervoor dat ik mocht komen casten, de rest is inmiddels geschiedenis. Mijn les “Toon lef en ben 100 + 1 % jezelf ” werkt en deel ik graag. Ik besef me dat het jezelf zijn een cliché is en vaak te pas en te onpas als tip aan elkaar gegeven wordt. Echter de antwoorden liggen dichterbij onszelf dan wij denken, je hoeft alleen maar het lef te hebben om aan jezelf vast te houden….

 

🌴🙏❤️

Met Robinson groet,

Herold Dat